Historia szkoły

Historia szkoły sięga początków XX wieku, kiedy to Edward Świecimski otwiera we własnym domu przy ul. (Dolnej) Smolnej 3 szkołę dla chłopców. W tym samym czasie powstała również szkoła przy ulicy Żurawiej 49, którą zakładają Marian Rychłowski i Ignacy Radliński, mianując na dyrektora Tadeusza Sierzputowskiego. Patronem tej instytucji zostaje Tadeusz Kościuszko. Ze względu na dużą liczbę uczniów zostaje podjęta decyzja o połączeniu jej z istniejącą już placówką na Smolnej Dolnej, której to dyrektorem po przeprowadzce zostaje Marian Rychłowski. Od tego czasu szkoła jest jedną z najbardziej cenionych w całej Warszawie, ze względu na wysoki poziom nauczania.

W 1914 roku ze względu na działania zbrojne już 1 września szkoła zostaje przeniesiona do budynku przy Książęcej 4, a w opuszczonym budynku zostaje utworzony szpital wojskowy. W latach 1914-1918 stanowisko dyrektora, za zmobilizowanego do wojska Rychłowskiego, obejmuje Ksawery Prauss. Nowy dyrektor wspólnie z gronem nauczycielskim stara się utrzymać naukę w szkole na wyjątkowo wysokim poziomie. Ponadto warto nadmienić, że była to jedna z niewielu placówek edukacyjnych, do których przyjmowano uczniów niezależnie od pochodzenia i majętności.

Już w 1919 roku Szkoła Realna Mariana Rychłowskiego została podporządkowana władzom polskim jako Państwowe VI Gimnazjum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana. Ufundowano wtedy sztandar, a legalne funkcjonowanie rozpoczęła 1 WDH im. Romualda Traugutta. Dyrektorem był Józef Jaroszyński, który funkcje tę pełnił do 1939 roku.


Budynek przy Książęcej 4
(źródło: Referat Gabarytów)

Budynek przy Smolnej Dolnej 3
(źródło: Warszawa1939.pl)
W 1934 roku szkoła zostaje przeniesiona na Mokotów na ulicę Rakowiecką 23 i była ona jednym męskim liceum ogólnokształcącym w dzielnicy. Wybuch II Wojny Światowej zmusił dyrekcję do przeniesienia szkoły. Wynajęto część gmachu po Liceum Władysława Giżyckiego przy ulicy Puławskiej 113. Równocześnie prowadzono tajne komplety organizowane przez nauczycieli z Reytana.

Zmieniająca się sytuacja na frontach zmusiła Niemców do otworzenia w gmachu przy Puławskiej Szkoły Ogrodniczej, której dyrektorem zostaje Stanisław Ostrowski. Od tej pory uczniowie posiadali na legitymacjach wpis: „Priw. Gartnereihandwerkerschule von Władysław Giżycki Warschau Feidhernallee 113. Pryw. Szkoła Ogrodnicza I st. Władysława Giżyckiego. Puławska 113.”

Po upadku powstania warszawskiego rozproszeni po całej Polsce uczniowie i nauczyciele gromadzą się na komplety min. w Grójcu i Piotrkowie Trybunalskim. Już w marcu 1945 Szkoła została przywrócona w gmachu przy ulicy Rakowieckiej, gdzie pomimo braku wyposażenia rozpoczęto nauczanie pod przewodnictwem Stanisława Ostrowskiego, który równocześnie organizował filię szkoły im. Tadeusza Reytana w Skolimowie. Nie tylko Reytan uczył się w bezokiennych murach przy Rakowieckiej, poniważ równocześnie naukę rozpoczęły tam dziewczęta z żeńskiego gimnazjum im. Narcyzy Żmichowskiej. Po pewnym czasie „Żmichowska” przeniosła się do dawnej siedziby Szkoły Mazowieckiej przy ulicy Klonowej 16, lecz nie zakończyło to współpracy szkół. Ze względu na brak wyposażenia uczniowie obu szkół korzystali ze wspólnych pracowni i biblioteki, której księgozbiór w dużej części przetrwał wojnę.

Od 1 września 1953 roku dyrektorem szkoły zostaje Stanisław Wojciechowski, który doprowadził w 1958 roku do przeniesienia Reytana do nowego gmachu przy ulicy Wiktorskiej 30/32. Starania nauczycieli dołożone w wyposażanie pracowni i organizację zajęć pozalekcyjnych oraz innowacyjny pomysł politechnizacji szkoły sprawiły, że w kolejnych latach Reytan stał się jedną z najbardziej cenionych szkół w całej Warszawie, a nawet i w Polsce.

Męskie liceum zmienia swoje oblicze na przełomie lat 1963 i 1964, kiedy to w budynku przy Wiktorskiej zaczynają uczyć się dziewczęta. Powstaje wtedy I Warszawska Drużyna Harcerek.

Sprzeciw nauczycieli i uczniów wobec sytuacji politycznej w latach 70. XX wieku oraz działalność opozycyjna grona pedagogicznego spowodowały, że Reytan był pod szczególnym nadzorem, podległej Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, Służby Bezpieczeństwa. W tym czasie wielu nauczycieli zostało internowanych, natomiast część z nich powróciła do pracy w szkole przy Wiktorskiej dopiero w 1989 roku.

Na początku lat 90-tych z inicjatywy Piotra Sikorskiego zostało założone Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół VI L.O. im. T. Reytana w Warszawie, a także zorganizowany został pierwszy Zjazd Absolwentów.

W roku 2005 szkoła obchodziła stulecie istnienia i z tej okazji, z inicjatywy drugiego zarządu Stowarzyszenia, którego prezesem został Jacek Kastelaniec, zorganizowany został Zjazd Absolwentów